Vraag mij om terug te kijken op mijn loopbaan en ik geef je een mooi verhaal. Een paar duidelijke keuzes en bloeiende talenten die uiteindelijk hebben geleid tot waar ik nu sta. Maar als ik eerlijk ben, was het vooral een bont proces van toevalstreffers, misperen en de onvermijdelijke sprongen in het diepe. Geldt dit alleen voor mij? Ik denk het niet.
De meeste mensen hebben geen strak uitgestippeld pad gevolgd van opleiding naar functie naar eindbestemming. Achteraf plakken we er, omdat dat zo hoort, een logisch verhaal op.
Al vanaf onze vroege jeugd worden we gestimuleerd de toekomst te plannen. Van “Wat wil je worden als je groot bent?” tot: “Zorg dat je al tijdens je studie aan je CV werkt”. In mijn bubbel worden scholieren gestimuleerd om nog voor hun eindexamen studentenverenigingen te bezoeken. Goed voor je netwerk, naar het schijnt. Ik moet oppassen dat ik er niet kriegelig van raak, want mij lijkt het verstandiger jonge mensen voor te bereiden op een hobbelige weg.
Een carrière wordt vaak gezien als een rechte lijn omhoog. Meer ervaring, meer verantwoordelijkheid, een steeds logischere volgende stap. In de, voor mij, meest interessante loopbanen van mensen die ik ken komen, vaak onverwachte wendingen voor:
Op het moment zelf voelt dat vaak niet als een logische stap. Het voelt vooral als een sprong, vaak niet begrepen door de omgeving. Pas later blijkt welke deuren daardoor zijn opengegaan.
We praten veel over ambitie, talent en hard werken. Tegelijk is er veel afhankelijk van het geluk dat je hebt om de juiste persoon te ontmoeten, iemand die iets in je ziet. Iedereen die werkt voor een succesvolle, groeiende organisatie zal geneigd zijn daar zijn of haar eigen verdienste in te zoeken. Het is iedereen gegund, maar ook hier speelt geluk een rol.
Misschien moeten we anders kijken naar cv’s. Ook daar zijn we altijd op zoek naar de logische opbouw, een groei omhoog. Terwijl het ook interessant is om te onderzoeken hoe iemand die uitgerekend bij jou een haakse bocht wil maken, een waardevolle toevoeging kan zijn voor jouw organisatie.
Je hoeft niet te wachten tot je hele route duidelijk is. Maak keuzes omdat ze goed voelen, liever dan dat je je CV bouwt. Vaak ontstaan de antwoorden juist doordat je beweegt. Je hoeft niet precies te weten waar je over tien jaar staat om vandaag een goede keuze te maken. Soms is de volgende stap vooral interessant omdat je nog niet weet wat erna komt.
De mooiste carrières zijn achteraf logisch. Niet omdat ze vooraf perfect gepland waren maar omdat alle ervaringen, keuzes en toevalligheden uiteindelijk samen een verhaal vormen. Een verhaal dat op papier bijna vanzelfsprekend lijkt, terwijl het onderweg vooral bestond uit proberen, vallen, twijfelen, kansen pakken en soms gewoon geluk hebben. Misschien is dat ook wel de geruststelling: je hoeft je carrière niet volledig uit te tekenen. Sommige lijnen zie je pas als je achterom kijkt.
62 reviews